کتاب نظریه انتخاب نوشته ویلیام گلسر (William Glasser) یک نظریه جدید روانشناسی را ارائه میxadکند، کتاب اینگونه شروع میxadشود: فرض کنیم میxadتوانستیم از تمام مردم دنیا که مشکل گرسنگی، بیماری یا فقر ندارند و ظاهرا دلایل زیادی برای زندگی کردن دارند، بخواهید صادقانه به سوال «چطوری» جواب بدهند. احتمالا میلیونxadها نفر از آنها میxadگفتند: «من آدم بدبختی هستم.» اگر از آنها بپرسید چرا، تقریبا تمام آنها کس دیگری را عامل و علت بدبختی خود معرفی می کنند – مثلا معشوق یا معشوقه، زن، شوهر، همسر قبلی، فرزندان، والدین، معلمان، دانش آموزان یا همکاران خود را عامل بدبختی خود معرفی میxad کنند. تقریبا کمتر کسی را می توانیم پیدا کنیم که این جمله ها را نشنیده باشد «داری دیوانه ام میکنی... این واقعا عذابم می دهد... تو اصلا ملاحظه احساسم را نمی کنی؟... آنقدر دیوانه ام میکنی که نمی توانم درست و غلط را تشخص دهم.» کسانی که چنین چیزهایی می گویند هرگز به این فکر نمی کنند که خودشان این بدبختی را انتخاب کرده اند. نظریه انتخاب می گوید خود ما هستیم که تمام اعمالمان از جمله احساس بدبختی مان را انتخاب می کنیم. ویلیام گلسر، روانپزشکی

از این به بعد اینجا مینویسم:

aminaramesh,blog,ir

انقدر blogfa زورش گرفته که اجازه هایپرلینک به blog.ir را نمیدهد. خب کیفیتت را بالا ببر عوض این کارها، والا!

(حتی اجازه نداد که در متن بدون هایپرلینک از نقطه (.) استفاده کنم!)